image1 image2 image3 image4 image5

„...Po szerokim polu modra Wisła płynie,
Pochylone chaty drzemią na dolinie,
Nad wodą zgarbiony stary dąb żylasty,
Kędy bielą płótna wesołe niewiasty.

  • Autor: Teofil Lenartowicz, Jak to na Mazowszu

Patron roku 2017 rzeka Wisła

Jesteś tutaj: Start Historia

wwe_b

MOODLE

Partnerzy
i instytucje wspierające

portal-logo

logo_dark-1

logo_niepelnosprnik

TPUW logo

BM
Dziękujemy księgarni internetowej BookMaster za nieodpłatne przekazanie książek.

Kalendarium najważniejszych wydarzeń
Wpisany przez Maciej Bidelski   
piątek, 17 lutego 2012 08:37

Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Warszawie

Kalendarium najważniejszych wydarzeń

1945 Przy Kuratorium Okręgu Szkolnego Warszawskiego zorganizowano Bibliotekę, która stała się zalążkiem obecnej Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej im. Komisji Edukacji Narodowej w Warszawie. Na jej księgozbiór składało się kilkadziesiąt broszur (własność Oddziału Oświaty Dorosłych), przedwojenne roczniki Dziennika Urzędowego Ministerstwa Oświaty oraz księgozbiór szkolny z ulicy Polnej. Organizatorką biblioteki była nauczycielka i bibliotekarka Kazimiera Wiśniewska. Kierowała biblioteką do roku 1953, kiedy to w styczniu „zmęczona pracą w bibliotece, borykaniem się z trudnościami lokalowymi zaopatrywaniem jej w sprzęt, odeszła na własną prośbę”.

1946 Biblioteka rozpoczęła wypożyczanie książek nauczycielom. Jej wyposażenie stanowiły stare domowe     meble.

1949 Bibliotekę przeniesiono w Aleje Jerozolimskie 30. Zbiory umieszczono na parterze w jednym dużym pokoju. Resztę lokalu zajmowała cukiernia. Z czasem udało się przyłączyć do Biblioteki lokal cukierni, czyli dwa duże pokoje, korytarz i antresolę. W tym miejscu Biblioteka funkcjonowała najdłużej w całej swej historii – do roku 1989, czyli 40 lat.
Oficjalna nazwa brzmiała: Centralna Biblioteka Pedagogiczna.

1950 W wyniku zmian administracyjnych kraju placówkę przekształcono i nadano nazwę Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka.

1954 Biblioteka stała się samodzielna finansowo.

1955 Księgozbiór liczył 15602 woluminy. Zapisanych było 2285 osób.
Lata 50-te i 60-te to okres wszechstronnego rozwoju działalności Biblioteki. Zmieniała się struktura organizacyjna placówki, powstały działy: gromadzenia, opracowania i udostępniania zbiorów (wypożyczalnia i czytelnia), informacyjno-bibliograficzny, instrukcyjno-metodyczny oraz opieki nad pedagogicznymi bibliotekami powiatowymi (29 bibliotek na terenie województwa).

Listopad 1959 Inspektorat Oświaty i Wychowania Praga Południe powołał Pedagogiczną Bibliotekę Dzielnicową. Funkcję kierownika i tym samym organizatora biblioteki powierzono Makaremu Sieradzkiemu.

1967 Decyzją Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego Biblioteka otrzymała nazwę: Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka i m. st. Warszawy w Warszawie. Zakres działania Biblioteki poszerzono
o Pedagogiczne Biblioteki Dzielnicowe w Warszawie: P.B.D. – Praga Południe (ul. Gocławska 4), P.B.D. – Mokotów (al. Niepodległości 145), P.B.D. – Wola (ul. Chmielna 124), P.B.D. – Żoliborz (ul. Cieszkowskiego 1).

Lata 70. Placówce przyznano pięć wyróżnień: Medal Komisji Edukacji Narodowej, odznakę „Za zasługi dla Warszawy”, złotą odznakę „Za zasługi dla województwa warszawskiego”, złotą odznakę ZNP za zasługi
w dziedzinie oświaty, nauki, wychowania i postępu społecznego oraz dyplom honorowy „Za osiągnięcia
w upowszechnianiu kultury”.


W wyniku reformy administracyjnej kraju w 1975 r. dawne województwo mazowieckie zostało podzielone, zmniejszyła się więc liczba placówek nad którymi pieczę sprawowała Biblioteka.

Lata 80. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych nad Biblioteką, od 1949 r. funkcjonującą w lokalu w Alejach Jerozolimskich 30, pojawiły się czarne chmury. Zbyt duże zagęszczenie zbiorów, zalanie
i inne problemy techniczne były podstawą orzeczenia o istniejącym zagrożeniu dla bezpieczeństwa pracowników i czytelników. Podjęto decyzję o wstrzymaniu zakupu książek i czasowym zamknięciu placówki, które trwało półtora roku.


W lutym 1986 r., po przeprowadzeniu częściowego remontu lokalu i przemieszczeniu księgozbioru do czterech oddalonych od Biblioteki magazynów, placówka wznowiła działalność. Kolejne załamanie jej funkcjonowania z powodu warunków lokalowych nastąpiło pod koniec lat 80-tych. Wówczas zobowiązano prezydenta Warszawy do przydzielenia w trybie natychmiastowym odpowiedniego lokalu na potrzeby Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej. Sprawa wyglądała optymistycznie. Wkrótce rozpoczęto remont części pomieszczeń przeznaczonych na Bibliotekę w budynku należącym do Ministerstwa Edukacji Narodowej przy ulicy Senatorskiej. Od 9 lutego 1989 r. Wypożyczalnia i Wydział Opracowania Zbiorów funkcjonowały przy ulicy Senatorskiej, ale tylko przez 5 dni, kiedy to Kuratorium, na polecenie MEN, wydało nakaz eksmisji. Poszukiwania lokalu dla Biblioteki trwały prawie rok.

14 grudnia 1989 r. Kuratorium przekazało połowę zabytkowego pałacyku przy ulicy Bednarskiej 2/4 (wcześniej siedziba Ośrodka Kształcenia Ideologicznego KW PZPR) na potrzeby Biblioteki.

Lata 90. W lutym 1990 r. Biblioteka otworzyła podwoje dla czytelników w nowej siedzibie przy ulicy Bednarskiej 2/4. Drugim lokatorem budynku było I Społeczne Liceum Ogólnokształcące. Przez 4 lata, do końca 1993 r., Biblioteka funkcjonowała w strukturach Ośrodka Twórczości Pedagogicznej „Bednarska”, powołanego zarządzeniem Kuratora Oświaty i Wychowania. W tym czasie zlikwidowano trzy filie – dwie dzielnicowe (Wola i Żoliborz) oraz filię w Pruszkowie.

1991 Biblioteka przejęła zbiory Wojewódzkiego Ośrodka Kształcenia Ideologicznego, Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność” oraz zbiory Biblioteki Instytutu Kształcenia Zawodowego.

1993 Nastąpiła zmiana organizacyjna polegająca na przejęciu filii z terenu województwa mazowieckiego. Filie stały się integralną częścią Biblioteki i zostały objęte jej budżetem.

We współpracy z Młodzieżowym Domem Kultury „Muranów” Biblioteka po raz pierwszy zorganizowała konkurs „Wydajemy własną książkę”, organizowany corocznie do chwili obecnej. Prace konkursowe prezentowane były na targach książki we Frankfurcie, Bolonii oraz w Warszawie.

26 lipca 1994 Kurator Oświaty i Wychowania w Warszawie nadał Bibliotece Statut, zgodnie z którym sieć placówek Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej tworzyły Biblioteka przy ul. Bednarskiej i 13 filii: cztery warszawskie – Mokotów, Ochota, Praga Południe i Praga Północ, sześć w miejscowościach – Błonie, Grodzisk Mazowiecki, Nowy Dwór Mazowiecki, Otwock, Piaseczno i Wołomin oraz trzy biblioteki szkolno-pedagogiczne – Biblioteka Szkoły Podstawowej nr 2 w Pruszkowie, Biblioteka Szkoły Podstawowej nr 338  w Warszawie, Biblioteka Studium Nauczycielskiego w Warszawie.
Po niespełna sześciu latach funkcjonowania w pałacyku przy ul. Bednarskiej zły stan techniczny budynku ponownie stał się zagrożeniem dla działalności Biblioteki. W listopadzie 1995 r. Super Express napisał: „Zabytkowy budynek przy ul. Bednarskiej 2/4 wymaga kapitalnego remontu – grozi mu zawalenie. Biblioteka musi się przenieść, gdyż jej zbiory stanowią zagrożenie dla budynku.” Obiektem zainteresował się Uniwersytet Warszawski – zaoferował, że go wyremontuje, a bibliotece użyczy pomieszczeń w budynku przy ulicy Smyczkowej. Tak też się stało – biblioteka opuściła pałacyk.

1 września 1997 została zawarta umowa między Uniwersytetem Warszawskim i Biblioteką, na mocy której użyczono Bibliotece(na 10 lat) pomieszczenia w budynku przy ulicy Smyczkowej 14. W porównaniu z poprzednią lokalizacją warunki lokalowe niewątpliwie bardzo się poprawiły. Czytelnicy zyskali przestronną wypożyczalnię i czytelnię, pracownicy pokoje biurowe. Po raz pierwszy w dziejach placówki Biblioteka dysponowała dużym, 700 metrowym magazynem, zdolnym pomieścić jej bogate zbiory. Podstawowym minusem była znaczna odległość od centrum miasta, ponadto lokal był użyczony.

Druga połowa lat 90-tych to pierwsze próby komputeryzacji biblioteki wojewódzkiej w programach MAK i BELFER, natomiast filia Praga Południe od 1998 r. rozpoczęła wdrażanie bibliotecznego systemu komputerowego LIBRA.

2002 Organ prowadzący podjął decyzję o zakupie systemu PROLIB dla wszystkich bibliotek pedagogicznych województwa mazowieckiego.

2003 Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu przekazało w darze zbiory najstarszej Biblioteki Pedagogicznej w Polsce, które obecnie są udostępniane czytelnikom w oddzielnej bazie jako Kolekcję MENiS.

2004 Biblioteka przejęła administrowanie centralnym serwerem, grupującym bazy mazowieckich bibliotek pedagogicznych. Powołano Zespół Koordynacyjny ds. komputeryzacji mazowieckich bibliotek pedagogicznych.

18 stycznia 2005 Uchwałą Zarządu Województwa Mazowieckiego uległy likwidacji trzy warszawskie filie – Mokotów, Ochota i Praga Południe.
Zbiory byłej Filii Warszawa Mokotów zostały włączone do księgozbioru w siedzibie przy ul. Smyczkowej 14. W związku z likwidacją Filii Warszawa Praga Południe placówka ze zbiorami przy ul. Gocławskiej stała się drugą siedzibą Biblioteki.

1 września 2005 Po przejęciu zbiorów zlikwidowanej Filii Warszawa Ochota, wzbogacona personalnie siedziba przy ul. Gocławskiej rozpoczęła pracę w nowej strukturze lokalowo-organizacyjnej, ze zmodernizowanym magazynem (magazynowanie zwarte), po zmianie lokalizacji pomieszczenia wypożyczalni i wykonaniu drobnych remontów niezbędnych w związku z zaistniałymi zmianami oraz bliską perspektywą rozbudowy i modernizacji budynku.
Siedziba przy ulicy Smyczkowej uruchomiła komputerową rejestrację wypożyczeń i zwrotów materiałów bibliotecznych.

Luty 2006 Rozpoczęto proces komputeryzacji poszczególnych filii.

Maj 2007 Biblioteka przy ul. Gocławskiej została zamknięta. Rozpoczęła się modernizacja i rozbudowa budynku, w którym placówka funkcjonowała od 40 lat. Uchwałą Zarządu Województwa Mazowieckiego na czas budowy Biblioteka otrzymała w użytkowanie lokal zastępczy przy ulicy Trawiastej 29. Po dokonaniu niezbędnych drobnych remontów, ze względu na trudne warunki lokalowe została tam uruchomiona tylko niewielka wypożyczalnia najnowszych zbiorów biblioteki. Pozostała część zbiorów, spakowana w pudła, czekała na powrót do wyremontowanego i rozbudowanego budynku przy ul. Gocławskiej.

Czerwiec 2009 Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego wydał pozwolenie na użytkowanie budynku. Rozpoczęły się przygotowania do przeprowadzki, którą Biblioteka zrealizowała we własnym zakresie.

29 października 2009 Biblioteka wznowiła działalność w nowej siedzibie. Rozpoczęła udostępnianie zbiorów i intensywne prace nad elektronicznym opracowaniem zbiorów we wszystkich placówkach.
Zdecydowano, że siedzibą główną Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej im. Komisji Edukacji Narodowej w Warszawie będzie budynek przy ul. Gocławskiej 4. Budynek przy ul. Smyczkowej 14 został drugą siedzibą w Warszawie.

19 marca 2013 Uchwałą Nr 522/240/13 Zarządu Województwa Mazowieckiego zostały zlikwidowane Filie w Otwocku i Wołominie.

11 sierpnia 2015 Zarząd Województwa Mazowieckiego przyjął wniosek Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej im. KEN w Warszawie dotyczący likwidacji drugiej siedziby mieszczącej się przy ulicy Smyczkowej 14 w Warszawie. Przyjął informację, wyrażając zgodę na rozwiązania w niej zawarte. W wyniku tej decyzji siedziba przy ulicy Smyczkowej 14 w Warszawie została zlikwidowana od 1 września 2015 r.

Obecnie Biblioteka posiada 6 placówek. W skład struktury organizacyjnej wchodzą:

1. Biblioteka przy ul. Gocławskiej 4 w Warszawie
2. Filia w Błoniu
3. Filia w Grodzisku Mazowieckim
4. Filia w Nowym Dworze Mazowieckim
5. Filia w Sochaczewie
6. Filia w Żyrardowie

Dyrektorzy Biblioteki:
1945 – 1953 Kazimiera Wiśniewska
1953 – 1954 Irena Lewandowska
1954 - 1958 Helena Książkiewicz
1958 – 1968 Janina Zauszkiewicz
1968 – 1987 Teresa Łopatyńska
1987 – 1990 Wiesława Rejmer-Zaklekta
1990 – 1991 Witold Kaliński
1992 – 2006 Robert Miszczuk
Od 1 września 2006 Beata Zych

Przeredagowała Bożena Dawidowska-Langer
Wrzesień, 2015


Poprawiony: piątek, 16 grudnia 2016 10:03