W moje ręce trafiło XI wydanie tej książki i sama się sobie dziwię, że jako bibliotekarka nie słyszałam o tej pozycji wcześniej. Rzadko recenzuję książki dla dzieci, ale ta wydała mi się wyjątkowa. Nie dość, że wspaniale ilustrowana, pisana wierszem (brawa dla tłumaczki) to jeszcze z uniwersalnym morałem na końcu. I chociaż może Wam się w tej chwili zapalić zielona lampka w głowie, że jeżeli bajka, wiersz, morał to jednoznacznie nasuwa się skojarzenie z twórczością Krasickiego, to nic z tych rzeczy. W tej książce nie ma żadnych moralizatorskich przesłanek.
Jak wskazuje tytuł mamy dwójkę bohaterów – groźnego Lwa i niedocenioną przez otoczenie malutką Mysz. Na pierwszy rzut oka wszystko ich różni. Lew jest taki ogromny, wspaniały, uwielbiany i odważny. Natomiast myszka prowadzi ciche, szare, zwykłe mysie życie gdzieś w zakamarkach ziemi – no a lew, jak przystało na prawdziwego króla zwierząt – zamieszkuje na najwyższej skale skąd rozpościera się widok na całe jego królestwo.
Atrybutem lwa była nie tylko jego bujna grzywa, ale również dźwięk, który wydobywał się z jego gardła. Ten paraliżujący, wzbudzający grozę i podziw przeciągły ryk. Mysz postanowiła, że mimo swoich skromnych gabarytów nauczy się wydawać podobny dźwięk, licząc, że może w ten oto sposób zostanie zauważona oraz doceniona. W pewnym momencie zrozumiała, że najlepszych technik owego lwiego ryczenia nie nauczy się samodzielnie. Pokonując swoją mysią nieśmiałość postanowiła, że wyruszy na sam szczyt skały, gdzie pomieszkiwał lew, by poprosić go o lekcje wydawania z gardła groźnego rrr..
Tak oto w wielkim skrócie przedstawia się treść książki Mysz, która chciała być lwem autorstwa Rachel Bright oraz Jima Field’a. Jaki będzie finał tej historii? I przede wszystkim jaki morał można z niej wyciągnąć? Zapraszam do lektury tej uroczej opowieści wszystkich, którzy próbują odnaleźć w sobie odwagę.
przeczytała i poleca
Katarzyna Gołubiew
Wydział Wspomagania Edukacji
